Op 24 juni 2010 hebben we je moeten laten inslapen. Helaas het lopen ging de laatste dagen wel heel slecht. Het doet mij veel verdriet zelfs nu ik dit berichtje schrijf lopen de tranen uit mijn ogen. Ik ben bang dat dit nog heel lang zal blijven. Wanneer je een vriend moet missen doet dat veel pijn Een vriend was het. Geen illusie met een dun laagje chroom, maar een echte vriend zoals in het versje van Toon Hermans "Stil en oprecht".

Zo'n vriend kan je niet missen ook al weet je dat hij hooguit 12 jaar wordt. Wodan wer 12 jaar en 4 maanden. Noodgedwongen heb ik je moeten laten inslapen. Eigenlijk tegen mijn zin, want wie ben ik dat ik mag beschikken over leven en dood ook al is dat van een dier. Nog steeds heb ik het daar moeilijk mee, ook zeggen anderen dat we een juiste beslissing hebben genomen. De laatste paar uurtjes lag je nog bij me. Als ik buiten zat in de tuin was je er. ging ik naar binnen dan ging je mee ook al kostte je dat op het eind veel moeite.

Samen hebben we wedstrijden gedaan voor Cynophilia en voor de VDH. Soms ook nam je letterlijk een loopje met mij, maar dat maakte je zo uniek. Het had iets en het leuke was iedereen kende je. Hoe kan ik je bedanken voor die prettige twaalf jaar en vier maanden.

Ik weet zeker dat ik je ooit terug zal zien, Wodan, vriend, bedankt

Lieve Wodan en baasje,

12 jaar we weten het allemaal die tijd komt er en dan lijkt het ineens allemaal te snel.
Onze lieverd was ook 12 jaar en 3 maanden dat we afscheid moesten nemen.
Een moeilijke beslissing, want idd wie zijn wij?
Helaas moeten wij die beslissing nemen voor jullie en kijken wat het beste is.
En dat is gebeurd, zo ontzettend heftig, maar je baasje heeft het juiste gedaan.
En ja een dier voor mij is niet minder of meer dan mens.
Altijd bij je baasje Rakker en nu mag je rusten, maar je zult altijd bij hem blijven.
Een dikke voor jullie allebei!
Heel veel sterkte met het verlies van Wodan!

Liefs Jacqueline vrouwtje van jody

Lieve Wodan,

Alweer met tranen in de ogen lees ik jou verhaal, het afscheid van je baasje van jou...het doet zo'n pijn! Onze Sebbe is reeds 2 jaar en 6 maanden aan de regenboogbrug en nog voel ik de pijn en het verdriet oplaaien telkens een maatje hier gestorven is! Het gaat eigenlijk nooit helemaal over omdat het té diep zit! Maar het slijt wel, en stilaan komt er een warme dierbare herinnering in de plaats van het verdriet en ook jouw baasje zal dit ooit zo voelen!
Maar voor nu wens ik hem veel sterkte in deze moeilijke tijd,waarin het gemis na meer dan 12 jaar erg groot moet zijn...
Lieve Wodan,jij mag nu gaan rusten na een lang en vast erg mooi leven...geef een likje aan Sebbe als je hem tegenkomt en geniet van het feit dat er nu gaan pijn meer is voor jou...

Rust zacht,lieve Wodan...
Van Ineke,vrouwke van Sebbe...

Eens moeten we afscheid nemen van onze allerbeste , trouwste vrienden , maar oh wat doet dat pijn als het zover is.
Ik wens je heel veel sterkte!

Lieve Wodan , rust zacht en heb het fijn daar bij de regenboogbrug.
Je baasje zal je nooit vergeten

Een dikke knuffel van mij voor jullie

Petra , het vrouwtje van Misty

Jou ster zal altijd stralen

Het doet zo'n ontzettende pijn een trouwe viervoeter, ook als jij, te moeten missen.
Ik ook blijf het er heel moeilijk mee hebben de harde beslissing te moeten nemen, een trouwe maat te moeten verlossen uit zijn pijn.
Het gemis blijft hoor en het eerbetoon neemt elke dag toe.
Veel sterkte voor je baasjes.
Wodan, ...Geef Trapperke een groetje aub.

Wat is het toch fijn als andere mensen weten dat een huisdier niet zomaar een ding is dat je weggooit. Je weet dat je niet de enige bent, er zijn meer mensen die er al net zo veel pijn hebben van het afscheid nemen van hun huisdier als ik.
Bedankt mensen voor jullie medeleven.

Hallo Martin,

Ik wil je heel veel sterkte wensen met het verlies van Wodan. Ook wij hebben nu bijna anderhalf jaar geleden afscheid moeten nemen van onze grootste vriend Rhody. Het doet nog steeds pijn en we missen hem nog elke dag. Wodan heeft zeker een goed leven gehad bij jullie maar het is altijd te vroeg om afscheid te nemen. De beslissing die jullie moesten nemen is zwaar maar uit liefde voor Wodan hebben jullie hem genomen. Ongetwijfeld zul je je wel eens afvragen of je het goed gedaan hebt maar je moet altijd bedenken dat dit voor Wodan een goede beslissing is geweest. Je wilde hem het liefste zolang mogelijk bij je houden maar wist dat het voor hem beter was afscheid te nemen. Wodan zal voor altijd een plaats in jullie hart houden en zal nooit vergeten worden.

Look not where I was, for I am not there
My spirit is free, I am everywhere.
In the air that you breathe,
in the sounds that you hear
Don't cry for me, my spirit is near.
I'll watch for you from the other side,
I'll be running with my ball,
new friends by my side.
Smile at my memory, remember me in your heart.

Dit gedicht hangt ingelijst bij ons aan de muur en heeft me al vaak troost gegeven. Onze overleden maatjes zouden niet willen dat we steeds maar verdrietig zijn maar dat we hen met een glimlach herinneren.

Sterkte,

Marja, vrouwtje van Rhody

beste martin

wat is dit erg ik weet hoe het is om een beslissing te moeten nemen over iemand die jou maatje vriend en alles tegelijk is.
het wordt in eens zo stil om je heen en elke keer betrap je je er weer op dat je hem moet gaan uitlaten of eten moet geven.
en word je weer extra verdrietig.
vergeten doe je hem nooit maar denk aan de mooie dingen die er zijn gebeurt en hou die vast
hij heeft het goed bij je gehad jij bent zijn held geweest
iedere dieren liefhebber verdiet een ster zo ook JIJ
sterkte

baasje van hasel